Blog Image

Schrijfbeest

Over het schrijfbeest

Ball ist rund. Spiel dauert neunzig Minuten. Alles andere ist Theorie.

MamaFord & Zonen

Muziekbeest Posted on 01 Feb, 2013 16:13:21

“We consider ourselves as semi-professionals”… What if these guys turn professional, then? Thank you, Mumford & Sons, your music always gives us a good feeling!



Bijna vakantie

Muziekbeest Posted on 03 Jul, 2012 15:18:38

De voorbije weken zijn we (in random order) bezig geweest met examenplanning, examens opstellen, examentoezicht houden, examens verbeteren, eindwerken lezen, stage- en eindwerkverdedigingen bijwonen, punten optellen, examens van een collega verbeteren, nog eens punten optellen, punten natellen, delibereren, proclameren en feliciteren/remediëren.

Vanaf morgen begint voor mij de zomervakantie, maar eerst: muss nur noch kurz die Welt retten. Misschien kunnen de heren en dames ministers meezingen wanneer ze het onzinnige voorstel van Wathelet bediscussiëren.



Star Wars a capella

Muziekbeest Posted on 10 May, 2012 09:55:57

De menselijke stem is één van de meest onderschatte muziekinstrumenten. Dat heeft de Amerikaan Nick McKaig ons al meermaals laten horen. Zijn laatste creatie: Star Wars. En aangezien het hier volgens de artiest zelf om een tribute to John Williams gaat, willen we het hier zeer graag weergeven:



Rock voor Specials 2011: dag 1

Muziekbeest Posted on 23 Jun, 2011 13:21:44

Rock voor Specials breekt dit jaar met
een jarenlange, zorgvuldig opgebouwde traditie: die van het mooie
weer. Zou het daarom zijn dat er dit jaar minder mensen rondlopen op
het festival, of hebben we alleen maar die indruk? Een andere indruk:
alles is nog iets strakker georganiseerd dan vorig jaar; zo zijn er
tussen de bomen op de Dries linten getrokken om de kampeerzones af te
bakenen. Ook dat zorgt voor (nog) meer rust tijdens RvS.

Het eerste opwarmertje heb ik niet live
kunnen zien. Volgens de krant beten de hiphoppers van Rauw &
Onbesproken
“met succes de spits af”. Al moet je natuurlijk wel
opletten met wat kranten schrijven. Van “opzwepende nummers”
hebben we bij Steak Number Eight niet veel gemerkt. Van loeiharde en
striemende gitaren des te meer. De monotone songs en een paar – zij
het kleine – uitschuivers laten zien dat de jonge gasten nog werk
op de plank hebben als ze het verder willen maken.

Als Vossie en zijn bende naar Rock voor
Specials
afzakken, is het altijd feest. Gorki heeft natuurlijk de
reputatie én een paar stevige meezingers mee om het feestje te
garanderen.

Van Triggerfinger hebben we niets
gehoord, dus daar valt weinig over te zeggen, dan.

Ozark Henry‘s optreden was af, niet
meer, maar zeker ook niet min. De vonken spatten er niet echt uit,
maar het zou ook kunnen dat we er te weinig van gemerkt hebben omdat
we op dat moment aan de receptie bezig waren, met de buren in de
RvS-tent.

Vonken en vuurwerk zagen we – voor de
zoveelste keer – van de mannen en vrouw van Arsenal. Wat een groep,
wat een stemmen (vooral mevrouw!), wat een live-muziek. Schitterend
werk.

En nu maar hopen dat ook vandaag, net
als gisteren, toch tenminste de regen uitblijft.

(item in het Journaal)



Freddie & co

Muziekbeest Posted on 20 Jun, 2011 14:58:59

Op 24 november van dit jaar zal het precies twintig jaar geleden zijn dat Farrokh Bulsara overleed. De in Zanzibar geboren Brit is beter bekend onder zijn artiestennaam: Freddie Mercury. De excentrieke zanger zou als frontman en leadzanger van Queen de wereld veroveren.
In 2005 werd het concert van Queen op Live Aid (1985), hoewel het alles samen slechts een dikke twintig minuten duurde, als het beste concert ooit verkozen. Als je de video’s hieronder bekijkt, besef je waarom Mercury & co verantwoordelijk zijn voor “Greatest Live Gig“. De eerste vier zijn van het legendarische Live Aid-optreden in Wembley. In part 5 zie je o.m. beelden van de repetities en een interview met Queen.

https://youtube.com/watch?v=lDckgX3oU_w
https://youtube.com/watch?v=MfYcKNqQoJo
https://youtube.com/watch?v=IGUdjHUVd18
https://youtube.com/watch?v=E5RFOii3efs
https://youtube.com/watch?v=vdcDswc97Bo



Memorabel

Muziekbeest Posted on 23 Mar, 2011 10:45:01

Het gebeurt niet zo vaak dat je (oude) concerten in hun geheel via YouTube kan bewonderen. Meestal is alles in stukjes gekapt. Het memorabele concert van Simon and Garfunkel in Central Park is een eenzame uitzondering op die regel.

Memorabel was Concert in Central Park om verschillende redenen: nadat het duo in 1970 een punt zette achter hun gemeenschappelijke project, was het de eerste keer in 11 jaar dat ze opnieuw samen een full concert gaven. Gedurende bijna 1,5 uur spuiden de twee hun grootste hits, voor een (toenmalige) recordopkomst: naar schatting 500000 mensen woonden het (gratis) concert bij.

Het Concert in Central Park roept ook persoonlijke herinnneringen op: het is het wellicht het eerste concert dat ik ooit via televisie heb gezien (via de Duitse zender ZDF – ik denk in 1982 of 1983) en vele malen heb herbekeken dankzij de een apparaat dat we nog maar pas in huis hadden: de video.

https://youtube.com/watch?v=Kh9sXztH8v8



Alles wat ze deden

Muziekbeest Posted on 06 Sep, 2010 14:18:04

Recent wordt hier in huis (opnieuw – en nu door de kinderen!)
naar The Police geluisterd. Kwestie van een beetje aan (hedendaagse)
cultuuropvoeding te doen.

Er was een tijd dat de leden van The Police de titel van één
van hun beste nummers op zichzelf konden toepassen: alles wat ze deden, was
magic
. Het mag duidelijk zijn: met de albums Outlandos d’amour (1978), Regatta
de Blanc
(1979), Zenyatta Mondatta (1980) en – vooral – Synchronicity (1983) wist
de groep rond Sting een plaats in de muziekgeschiedenis te veroveren. Niet
alleen omwille van de originele titels, maar ook omwille van het nieuwe geluid
hebben ze die plaats meer dan verdiend.

Ooit begon The Police als de zoveelse Noord-Engelse
punkband. Dat verhaal zou met hun debuutsingel Fall Out wellicht even snel
afgelopen zijn als het begonnen was, ware het niet dat zanger Sting en drummer
Steward Copeland als bij toeval voorgesteld werden aan Andy Summers, die als
leadgitarist mee verantwoordelijk werd voor de typische Police-riffs en –sounds.

Hoewel The Police uit drie bandleden bestaat, zijn het toch
vooral de songwriter-capaciteiten van ene Gordon Sumner (alias Sting) die in de
vroege jaren 80 voor een hele rits klassiekers hebben gezorgd: Roxanne, Can’t
Stand Losing You, Message in a Bottle, De Doo Doo Doo De Da Da Da, Every Little
Thing She Does Is Magic
en natuurlijk Every Breath You Take. En in de tweede
helft van de jaren 80 breide de zanger daar een zeer succesvolle solocarrière
aan, met The Dream of the Blue Turtles (wat een titel!) en …Nothing Like The
Sun
– met dank aan William Shakespeare.

Tot slot nog even mijn persoonlijke top drie meegeven uit
het rijke Police-oeuvre: Every Breath You Take, Message In A Bottle, en
natuurlijk: Every Little Thing She Does Is Magic. Geniet nog even van de magie…

<!–
WriteFlash('’);
//–>

<!–
WriteFlash('’);
//–>

<!–
WriteFlash('’);
//–>



Moby

Muziekbeest Posted on 08 Sep, 2009 22:02:20

Moby weet als geen andere artiest altijd opnieuw te verrassen. Wanneer deze Amerikaan naar België komt, gebeurt dat niet in het Heizelstadion, ook niet in Vorst Nationaal of in het Antwerpse Sportpaleis, maar wel “gewoon” in de Ancienne Belgique.

De gevolgen lieten zich raden bij de ticketverkoop: op 17 minuten alles uitverkocht! En toch weet deze Amerikaanse andersglobalist ook dan te verrassen: dan maar live via het internet uitzenden. De Standaard kocht blijkbaar de rechten van het concert en zendt het – as we speak/write – live en integraal uit via haar website. En hoewel het altijd wat vreemd blijft om een concert live mee te volgen via een klein scherm, toch is het wat mij betreft voor herhaling vatbaar.

Ook tijdens het concert zelf verrast Moby. De Amerikaan zal wel nooit de allergrootste zanger worden, maar scoort door swingende of rockende versies van zijn grootste hits Porcelain en Why Does My Heart en laat zijn begeleidende zangeressen scoren door hen vooraan te laten meezingen. Op dit moment laat hij het publiek de trompetten doen van de Johnny Cash-klassieker Ring of Fire.

Zelfs vanop mijn stoel kan je zien dat Moby met zijn ontypisch on-Amerikaanse attitude, obligate uitval naar de vorige president van zijn land en absurde humor moeiteloos het publiek bespeelt en inpakt. Hoewel klein van gestalte: een groot performer en songwriter!



Next »