Blog Image

Schrijfbeest

Over het schrijfbeest

Ball ist rund. Spiel dauert neunzig Minuten. Alles andere ist Theorie.

Heilige Familie

Wereldbeest Posted on 02 Jan, 2014 12:58:03

Tussen Kerst en Nieuwjaar mocht ik opnieuw preken. Ditmaal over de Heilige Familie.

Iets
meer dan twee weken geleden werden Isabelle en ik voor de vierde keer
« tante en nonkel ». Het is het eerste kindje van mijn schoonbroer en
schoonzus. Negen maanden hebben zij naar de komst van hun kleine Dante
uitgekeken. En wij ook, want Isabelle mag meter zijn.

Onze
« advent » heeft dus negen maanden geduurd. En nu het kindje er is,
draait het leven van de kersverse mama en papa (en van de kersverse tante en
nonkel) eigenlijk alleen maar rond dat hulpeloze wezentje, dat we alleen maar
kunnen omringen met – zoals Paulus het uitdrukt – « tedere ontferming,
goedheid, deemoed, zachtheid en geduld. » Elk pasgeboren wezentje doet ons
terugdenken aan onze eigen pasgeboren kinderen. Je hebt er negen maanden naar
uitgekeken, ze worden geboren, en dan overvalt je de vraag : « En
nu ? Wat moeten we nu doen ? »

Al heeft
de advent – de tijd van verwachting voor Kerst – geen negen maanden geduurd,
toch hebben we dezelfde vraag : « Het kind is geboren. Wat
nu ? » Een ding is absoluut zeker : je wil voor dat kind zorgen,
je wil het opvoeden en grootbrengen, je wil het beschermen. En daar heb je
alles voor over.

De
historische en politieke omstandigheden waren rond het begin van onze
jaartelling allesbehalve gemakkelijk voor een jong joods gezin. En toch worden
ze beschermd. Het is God zelf die zich over hen ontfermt. Hij loodst hen naar
Egypte. Nu staat Egypte in de Bijbel niet bepaald bekend als een vakantieland.
Egypte is in de Bijbel het symbool voor onvruchtbaar, vijandig gebied. Het zou
zijn alsof men je vandaag de dag vraagt naar Syrië uit te wijken. Niet evident,
en toch, als dat je kind van de dood kan redden, dan doe je dat.

Goede
vrienden, het evangelie van vandaag roept ons op om de vreugde van de geboorte
om te zetten in liefdevolle zorg, in de zin zoals Paulus het heeft
beschreven : « laat de vrede van Christus heersen in uw hart. » Die
liefdevolle zorg werd toen opgenomen door Maria, de « moeder Gods ».

Die zorg
wordt nu van Gods kerk gevraagd. De kerk is in de Traditie het beeld van Maria.
Wij worden dus als kerk opgeroepen om, op de wijze van Maria, de zorg voor
Christus op te nemen, zodat het Lichaam van Christus opnieuw kan geboren
worden, zodat het Woord in onze tijd opnieuw Mens kan worden.

Vandaag
is het het Feest van de Heilige Familie. Vroeger dacht ik dat dat een
ongenaakbare familie was, die ooit eens geleefd heeft, maar ons vandaag nog
weinig te vertellen heeft. Totdat we enkele jaren geleden met een tiental
gezinnen uitgenodigd werden bij de broeders van de Tibériade in Lavaux-St-Anne.
De broeder die ons ontving, getuigde van zijn leven vol gebed en overgave aan
God. De getuigenis over zijn leven van gebed was een welgekomen rustpunt in ons
drukke gezinsleven: zo’n leven zouden we nooit kunnen bereiken, we kunnen er
alleen maar van dromen. Totdat hij zei: “Ik wil jullie, gezinnen, bedanken om
allemaal een beetje Heilige Familie te zijn. Je hebt er geen idee van hoe ons
dat in ons drukke bestaan van een leven vol gebed in evenwicht houdt.”

Heilige
Familie? Wij? Welnu, overal waar – soms tegen de stroom in – liefdevolle zorg
wordt opgenomen voor hulpelozen, rechtelozen en uitzichtslozen, wordt opnieuw
de zorg voor de pasgeboren Christus opgenomen. Voor wie dat met overtuiging
doet: dankjewel om een beetje Heilige Familie te zijn.



Het einde van welke wereld?

Wereldbeest Posted on 19 Nov, 2013 10:25:52

Vorige zondag heb ik voor de eerste keer “gepreekt”. Beste lezer, trouw of passant, graag wil ik mijn bedenkingen over het evangelie van vorige zondag met je delen.

“Het einde van de wereld is nabij.” Met de regelmaat van de klok krijgen we
die boodschap in het nieuws voorgeschoteld. Vorig jaar rond dezelfde tijd was
het zelfs zeer concreet : op 21 december 2012 zou de wereld vergaan. Maar
hoewel we hier nog altijd rondlopen, lijkt het wel stilaan bewaarheid te worden:
in de Filippijnen werd men deze week niet alleen getroffen door een typhoon, er
dreigt ook hongersnood; en vanuit Syrië bereiken ons nog altijd berichten van
bloedige gevechten.

We kunnen
dus in onze tijd het gevoel dat spreekt uit het evangelie wel begrijpen: de
tijd van verwoesting, van aardbevingen, van hongersnood en andere
schrikwekkende dingen lijkt nu wel te zijn. En alsof dat nog niet genoeg is,
voorspelt het evangelie ons oorlog en geweld tegen hen die in Jezus als
Christus geloven. Zouden de rapporten over christenvervolgingen in de Arabische
wereld ook een teken van het einde der tijden zijn ? Het lijkt wel alsof
er helemaal geen hoop meer is…

En toch.

Toch roepen
de eerste lezing (Maleachi) en Paulus op tot « gerechtigheid ». Nu
moeten we gerechtigheid niet al te juridisch begrijpen, maar wel binnen onze
relatie tot God en tot elkaar. Maleachi en Paulus roepen ons dus in eerste
instantie op om naar Gods Woord te luisteren, om vanuit zijn Woord iedereen
« recht » te doen : iedereen kansen geven en blijven geven op
een menswaardig leven. Het is van fundamenteel belang dat we dat blijven doen,
dat we er dus in volharden. Immers, « door standvastig te zijn zult ge uw
leven winnen. »

Het is een
uitnodiging om blijvend in te gaan op de roep van de Heer. In alle vrijheid
mogen we telkens opnieuw « ja » zeggen op Zijn uitnodiging. Maar als
we « ja » zeggen, heeft het wel consequenties. Niet dat we plots met
zijn allen heel andere dingen moeten gaan doen ; voor Paulus is het
alledaagse werk, « de eigen kost verdienen », zelfs een eerste stap
in de navolging van Christus. Als we « ja » zeggen, zullen we wat we
doen intenser doen, gerichter, met aandacht voor kleinsten.

Paulus en
het evangelie zetten ons op weg om om te gaan met die
« einde-van-de-wereld »-toestanden. Ze mogen ons niet verlammen, we
worden opgeroepen om ten volle en zelfs vreugdevol in het leven te staan. Dat
vergt veel vertrouwen van onze kant. Vertrouwen in Christus, die ons vandaag
laat verstaan : « Het is niet omwille van gebouwen, parochiale structuren
of ambten dat je mij moet volgen, maar omwille van de vreugde van mijn Blijde
Boodschap ». Het Goede Nieuws dat Hij bracht is niet min : God is er
met ons, is er voor ons en wij, mensen, zijn er voor elkaar. Wie in die relatie
stapt, zal zijn/haar leven kruiden met een uitgesproken en intense smaak. Zo
breekt het Rijk Gods al in onze wereld door. Als dat zo is, dan betekent dat inderdaad het
einde van de wereld zoals we die hier en nu kennen.

Hoe kunnen we dan in onze wereld die doorbraak van het
Rijk Gods herkennen ? Niet door grootse en spectaculaire dingen. We zullen
het zingen tijdens de offerande : « als een heel zachte adem ». Misschien
nauwelijks hoorbaar, maar wel aanwezig in het leven van elke dag, in alles wat
we doen, op de wijze van Sint Jan Berchmans. Van deze heilige jezuïet wordt
verteld dat men hem tijdens het biljarten vroeg wat hij zou doen als hij nog
maar een paar minuten te leven zou hebben.
Zijn antwoord : « Ik zou gewoon doorgaan met biljarten. »
Dat vertrouwen, die standvastigheid, die vreugde en smaak in het leven, dat
wens ik van harte voor elk van ons.



Bizot was in Gent

Wereldbeest Posted on 29 Oct, 2013 12:16:58

Daar moet voor de rest vrij weinig commentaar bij, denk ik.
//www.youtube.com/embed/zg5X91wdgkk?list=UUZ6ECXzsQ5pPbor59usikhw



De eerste

Wereldbeest Posted on 13 Mar, 2013 21:30:39

Dat hij de eerste Zuid-Amerikaan en de eerste jezuïet is die het tot paus schopt, is uiteindelijk maar bijzaak. Hij is vooral de eerste die het aandurft om zich Franciscus te noemen. Il Poverello‘s naam als pausnaam, daar zit een heel mens- en wereldbeeld achter.

Tot zowat anderhalf uur geleden was Jorge Maria Bergoglio voor mij eerder een nobele onbekende – zijn naam zei me hooguit van ver iets. Maar wat hij vanavond aandurfde, was in elk geval al heel groots: samen met het aanwezige volk het Onzevader en het Weesgegroet bidden was op zich al opmerkelijk, de nederige wijze waarop hij van het volk het gebed vroeg voor zijn pontificaat maakte indruk.

Een biddende en nederige kerk, zou het dan toch kunnen? We hopen het van harte.

https://youtube.com/watch?v=LFm3z13PEfY



Gezocht

Wereldbeest Posted on 12 Feb, 2013 12:38:35

Gezocht, te Rome:

1 paus (m/v)

Voor meer info: zich wenden tot de Heilige Geest.



Voor elk van u een zalige Kerst!

Wereldbeest Posted on 25 Dec, 2012 16:59:18

https://youtube.com/watch?v=sMogwJpx2Cc



Advent – zondag 4

Wereldbeest Posted on 23 Dec, 2012 14:41:26

‘t Is bijna Kerst. Vandaag steken we de vierde kaars aan van de adventskrans.



3de zondag van de advent

Wereldbeest Posted on 16 Dec, 2012 20:40:12



Next »