Blog Image

Schrijfbeest

Over het schrijfbeest

Ball ist rund. Spiel dauert neunzig Minuten. Alles andere ist Theorie.

Sint

Gewoon beestig Posted on 27 Nov, 2012 10:43:01

Als ouders van kleine kinderen vertel je bij
het slapengaan verhaaltjes. Die verhaaltjes horen altijd bij de tijd van het
jaar. De kabouters uit je verhaal kijken dus ook vol spanning uit naar een
soort Sinterklaas. Die heette in mijn kabouterverhaaltjes Sinterpiet. En Zwarte
Piet werd Zwarte Klaas. En het liedje dat erbij hoorde, ging als volgt:

Zie
ginds komt het stoompaard uit Zweden weer aan.

Hij
brengt ons Sint Pieterbaas, ik zie hem al staan.

Hilariteit verzekerd met dat soort dingen.

Deze week kwamen ze thuis met een liedje
waarvan de melodie bekend klonk, maar waar een nieuwe, fijnzinnige (ahum) tekst bij verzonnen werd:

Daar
wordt aan de deur geklopt,

Hard geklopt,
deur kapot

Daar
wordt aan de deur geklopt,

Wie zou
dat zijn ?

‘t Is
dienen ouwe weer

Ik pak
mijn jachtgeweer.

Daar
wordt aan de deur geklopt,

Wie zou
dat zijn ?

Als kinderen zelf Sinterklaasliedjes
beginnen te vervormen, dan weet je: they know the truth about Santa. Maar
de hilariteit is er niet minder om.



Trein

Gewoon beestig Posted on 11 Sep, 2012 17:10:58

De trein is altijd een beetje reizen, dat zeiden ze vroeger zelf. Soms heeft het meer weg van een onvervalste expeditie naar onbekende oorden and beyond: je weet wel waar en wanneer je vertrekt, maar je weet niet waar en wanneer je zal toekomen.

Van die echte pioniersmentaliteit hebben we gisteren een sterk staaltje meegemaakt. We namen, na a hard day’s work, om 16u18 de klokvaste trein die ons vanuit Brugge via Aalter tot in Gent zou brengen. De stop in het station van Aalter werd even na het vertrek uit Brugge ook aangekondigd, maar zou er nooit komen.

Zat de treinbestuurder te slapen? Had hij last van zenuwen? Lange werkdag? We zullen het nooit weten. Feit is dat de trein doodleuk doorreed toen hij in Aalter moest stoppen. Tot ieders verbijstering, vooral van de passagiers die eraf moesten en plots verdwaalde reiziger werden. Het waren er nogal wat.

Eigenlijk is die tactiek – keihard doorrijden waar je eigenlijk moet stoppen – nog het overwegen waard voor de NMBS om de treinen nog stipter te laten rijden. En om het expeditiegevoel bij de reiziger op te krikken. De sleur doorbreken, weet je wel.

Overigens: een beetje verder heeft de trein een extra stop gemaakt om de verdwaalde reizigers te laten overstappen op een trein die terugreed naar Aalter. Ik hoop van harte dat de verdwaalde zielen allemaal goed thuis zijn geraakt.



Monument

Gewoon beestig Posted on 07 Dec, 2011 11:38:39

Zaterdagavond was zonder meer een historisch moment in de
geschiedenis van de televisie. Nee, dan heb ik het niet over nieuwerwetse
eendagsvliegen op de soms wat bekrompen Vlaamse televisiebuis – maar misschien
mag ik dat niet (meer) zeggen, want er wordt hier ten huize sedert een tweetal
maanden helemaal geen televisie meer gekeken: de decoder die ons nog antennebeelden
gaf van één en canvas werkt niet meer. Exit televisie. We hebben hem nog niet gemist.

Maar we dwalen af. We hadden het over zaterdagavond. Over
een historisch moment. Over een monument op de Duitse televisie. Thomas
Gottschalk
, moderator van het nog steeds immens populaire Wetten, dass…?, stopt ermee. De 61-jarige presentator
heeft van 1987 tot nu – met tussendoor een korte onderbreking van zowat een
jaar – 151 keer de show gepresenteerd.

Aanleiding van zijn beslissing was naar eigen zeggen het
zware ongeval vorig jaar van één van zijn Wettkandidaten, Samuel Koch. Die zou met
springveren over auto’s springen, maar bij één van die sprongen liep het
grondig mis: Koch raakte de auto, geraakte daardoor uit balans en kwam vol op
het hoofd terecht. Wellicht is hij levenslang verlamd.

Hoewel Gottschalk door het ongeval aangeslagen was, wilde
hij toch niet direct stoppen met Wetten,dass…? Hij wou in schoonheid eindigen,
bij de viering van 30 jaar Wetten, dass…?

Hoe het nu verder gaat met de show, is niet
duidelijk. In de Duitse media duiken al maanden namenlijstjes op met opvolgers,
maar één voor één haakten de kandidaten af. Zijn goeie vriend Günther Jauch,
één van zijn gasten vorige zaterdag, zei dat hij “er nog over zou nadenken”. Maar
het zou wel eens eerder als grap bedoeld kunnen zijn. Jauch mag dan wel één van
de populairste Duitse televisiegezichten zijn, hij legt zich tegenwoordig
vooral toe op het serieuzere werk van politiek commentator. Zeg nu zelf: ik zie
in Vlaanderen Johnny Vansevenant ook nog niet zo direct de Pappenheimers of de
slimste mens
presenteren. Siegfried Bracke misschien wel. Maar die heeft al een
andere stiel gekozen.



Er mag al eens gelachen worden

Gewoon beestig Posted on 11 May, 2011 20:57:50

In deze tijden van overstromingen, kernrampen of andere ongelukken mag er ook al eens gelachen worden. De kinderen hebben hartelijk gelachen met onderstaand filmpje. Sporten is gezond, al zou ik toch uitkijken voor alles wat artificieel is…



Een nieuwe kijk op PowerPoint

Gewoon beestig Posted on 30 Nov, 2010 20:51:57

In 2008 al verbaasde Don McMillan vriend en vijand met zijn comedy-voorstelling over PowerPoint. Zeer recent ondergingen voorstelling en slides een uitgebreide update. En omdat het nog altijd leuk én leerzaam blijft: klikken maar…

<!–
WriteFlash('’);
//–>



La Linea

Gewoon beestig Posted on 26 Oct, 2010 20:52:29

Ik moet wellicht nog geen vijf jaar oud geweest zijn toen ik voor de eerste keer La Linea zag. De creatie van de Italiaanse cartoonist Osvaldo Cavandoli sprak – en spreekt nog altijd – tot de verbeelding. De afleveringen duurden doorgaans niet langer dan een handvol minuten. Toch heeft die lijn mij altijd gefascineerd. In de eerste plaats omdat La Linea in principe telkens slechts uit één lijn bestond. En uiteraard omwille van het brabbeltaaltje, dat ingesproken werd door dezelfde stem van Pingu, de brabbelende pinguïn.

Cavandoli begon met zijn figuurtje in 1969 al, en hij hield er pas in 1990 mee op. De brave man stierf in 2007 op 87-jarige leeftijd.

<!–
WriteFlash('’);
//–><!–
WriteFlash('’);
//–>



Dat we…

Gewoon beestig Posted on 04 Jan, 2010 12:08:11

Dat we allemaal een beetje meer LIM mogen worden. Zodat de achterkleinkinderen van onze achterkleinkinderen ook nog een aarde over hebben.

Dat we met zijn allen wat meer gaan consuminderen; niet noodzakelijk alles gaan kopen wat we in gedachten hebben. We worden er zelden gelukkiger van.

Dat we allemaal wat tevredener mogen zijn. Vooral met de kleine alledaagse dingen.

Dat we met zijn allen proberen wat minder te werken. Om meer tijd over te hebben voor wie of wat ons dierbaar is.

Dat we er allemaal alvast zelf aan beginnen als “ze” er niet uitgeraken (na Kopenhagen). We moeten toch ergens beginnen?

Dat we aan elkaar het vuur geven. Hoe zouden we anders kunnen ontdekken Wie of Wat ons drijft?

En natuurlijk: dat we allemaal gezond mogen blijven in 2010!



Momisms

Gewoon beestig Posted on 09 Jun, 2009 22:08:08

Wellicht zegt de naam Anita Renfroe u niets. Mij eigenlijk ook niet. Tot een paar maanden geleden dit filmpje op YouTube plots heel populair werd. Haar Momisms – op de tonen en het wervelende ritme van de Willem Tell Ouverture – werden een instant hit op het web. Wellicht heel erg herkenbaar voor wie ooit van dichtbij of van ver met een Mom te maken had.

<!–
WriteFlash('’);
//–>



Next »